Obowiązek opracowywania maksymalnych dawek azotu i planów nawożenia azotem w gospodarstwach ekologicznych


25.08.2026

Prowadzenie gospodarstwa w systemie rolnictwa ekologicznego nie zwalnia automatycznie rolnika z obowiązków wynikających z Programu azotanowego.

Obowiązek opracowywania maksymalnych dawek azotu i planów nawożenia azotem w gospodarstwach ekologicznych

Przepisy dotyczące prawidłowego gospodarowania azotem mają zastosowanie również do gospodarstw ekologicznych. Należy jednak pamiętać, że gospodarstwa ekologiczne muszą jednocześnie przestrzegać wymagań dotyczących produkcji ekologicznej, w tym zasad stosowania nawozów i środków poprawiających właściwości gleby dopuszczonych w rolnictwie ekologicznym.

Obowiązki wynikające z Programu azotanowego zależą przede wszystkim od powierzchni użytków rolnych, powierzchni upraw intensywnych, wielkości obsady zwierząt oraz niektórych form nabywania nawozów naturalnych i produktów pofermentacyjnych.

Obowiązek opracowania planu nawożenia azotem dotyczy gospodarstw, które:

  • posiadają powyżej 100 ha użytków rolnych,
  • prowadzą uprawy intensywne na gruntach ornych na powierzchni powyżej 50 ha,
  • utrzymują obsadę większą niż 60 DJP, według stanu średniorocznego,
  • nabywają nawozy naturalne lub produkty pofermentacyjne do bezpośredniego rolniczego wykorzystania od podmiotów importujących je z państw trzecich lub od podmiotów prowadzących określoną wielkoprzemysłową produkcję zwierzęcą.

Obowiązek planowania dotyczy również podmiotów prowadzących chów lub hodowlę:

  • drobiu powyżej 40 000 stanowisk,
  • świń powyżej 2 000 stanowisk dla świń o wadze powyżej 30 kg,
  • świń powyżej 750 stanowisk dla macior.

Oznacza to, że gospodarstwo ekologiczne podlega tym samym zasadom Programu azotanowego w zakresie obowiązku sporządzania planu nawożenia jak gospodarstwo prowadzące produkcję konwencjonalną.

Gospodarstwa, które nie są zobowiązane do sporządzania planu nawożenia azotem, muszą stosować nawozy w sposób, który nie powoduje przekroczenia maksymalnych dawek azotu określonych dla poszczególnych upraw.

Obowiązek opracowania maksymalnych dawek azotu dotyczy gospodarstw, które mają:

  • co najmniej 10 ha użytków rolnych, ale nie przekraczają progu powodującego obowiązek sporządzenia planu ze względu na powierzchnię,
  • lub co najmniej 10 DJP, ale nie przekraczają progu powodującego obowiązek sporządzenia planu ze względu na obsadę zwierząt.

Rolnik może zamiast stosowania maksymalnych dawek azotu opracować dobrowolnie plan nawożenia azotem. Plan pozwala dokładniej określić potrzeby nawozowe poszczególnych upraw i racjonalnie wykorzystać dostępne nawozy.

Gospodarstwa najmniejsze, które posiadają mniej niż 10 ha użytków rolnych i mniej niż 10 DJP, są zwolnione z obowiązku wykonywania obliczeń maksymalnych dawek azotu oraz prowadzenia ewidencji zabiegów związanych z nawożeniem azotem. Jednak nie oznacza to całkowitego zwolnienia ze wszystkich wymagań Programu azotanowego. Wszystkie gospodarstwa, niezależnie od wielkości, muszą przestrzegać m.in. obowiązujących terminów stosowania nawozów, zasad dotyczących odległości od wód oraz limitu azotu z nawozów naturalnych.

Obowiązek prowadzenia ewidencji nawożenia

Ewidencję zabiegów agrotechnicznych związanych z nawożeniem azotem muszą prowadzić gospodarstwa posiadające co najmniej 10 ha użytków rolnych lub utrzymujące co najmniej 10 DJP według stanu średniorocznego.

Ewidencja powinna zawierać między innymi:
  • datę zastosowania nawozu,
  • rodzaj uprawy,
  • powierzchnię, na której zastosowano nawóz,
  • rodzaj zastosowanego nawozu,
  • zastosowaną dawkę nawozu,
  • w określonych przypadkach również termin przyorania nawozu naturalnego.

Ewidencję można prowadzić w formie papierowej lub elektronicznej. Dokumentację należy przechowywać przez 3 lata od zakończenia nawożenia wykonanego na podstawie planu nawożenia azotem albo obliczeń maksymalnych dawek azotu.

Małgorzata Kucharska

 

                                                                                                  

Podobne wiadomości: