Szpeciele wolnożyjące na liściach porzeczki

23.06.2025

Porzeczki narażone są na atak ze strony wielu szkodników. Jednymi ze szkodników występujących w uprawie porzeczki są szpeciele wolnożyjące Aculus masseei i Anthocoptes ribis, które żerują na liściach porzeczki. Dość powszechnie występują na krzewach porzeczki w Europie i Kanadzie.

Zasiedlają krzewy porzeczki czarnej i czerwonej w matecznikach, szkółkach oraz na plantacjach towarowych.

Szpeciele widoczne są na dolnej stronie liści, gdzie żerują. Blaszka liściowa ulega przebarwieniu, początkowo na kolor jasno-zielony, która następnie brązowieje. W następstwie tego ulega redukcji powierzchnia asymilacyjna liści. Przy licznym występowaniu szpeciele osłabiają kwitnienie krzewów. Ciało samic ma kształt wrzecionowaty, długości około 0,19 mm, barwy żółto-białej do brązowawo-białej, na przodzie ciała mają dwie pary odnóży.

Biologia szkodnika nie jest do końca poznana. Szpeciele pojawiają się zwykle na roślinach w połowie maja, ich liczebność zwiększa się w czerwcu i na początku lata, a maksymalną liczebność osiągają w sierpniu. Od września szpeciele schodzą na zimowanie.

W sezonie wegetacyjnym należy monitorować obecność szkodników i od maja lustrować plantacje na obecność uszkodzonych liści, z mozaikowatymi plamami. Próg zagrożenia dla tej grupy szkodników nie jest określony.

Liczebność szpecieli jest ograniczana podczas zabiegów ochrony roślin zwalczających wielkopąkowca porzeczkowego i przędziorka chmielowca.

Wiesława Kaczorek

Źródło: Poradnik sygnalizatora ochrony porzeczki, opracowanie zbiorowe pod redakcją dr hab. Barbary H. Łabanowskiej prof. IO i mgr Wojciecha Piotrowskiego

Szkodniki porzeczki [fot. F. Bara, W. Kaczorek]

5 zdjęć
Szkodniki porzeczki Szkodniki porzeczki Szkodniki porzeczki Szkodniki porzeczki Szkodniki porzeczki

Podobne wiadomości:

wszystkie wiadomości poprzednia następna