Zwalczanie chwastów wieloletnich po żniwach

Chwasty wieloletnie należą do grupy chwastów trudnych do eliminacji, ale można je skutecznie zwalczać po żniwach, na ściernisku. Coraz częściej obserwuje się ich liczniejsze występowanie oraz rozprzestrzenianie się na polach uprawnych.

Do najczęściej występujących gatunków chwastów wieloletnich należą: perz właściwy, ostrożeń polny, mlecz polny, bylica właściwa oraz powój polny.

Do głównych przyczyn wzrostu ich obecności zalicza się:

• brak płodozmianu,
• uproszczenia w technologii uprawy,
• powszechne stosowanie bron talerzowych oraz sekcji talerzy w agregatach uprawowych, które rozdrabniają rozłogi i korzenie chwastów wieloletnich, sprzyjając ich rozmnażaniu.

W niektórych uprawach istnieje możliwość selektywnego zwalczania chwastów, np. perzu w roślinach dwuliściennych, poprzez zastosowanie graminicydów. W przypadku ostrożnia polnego można ograniczyć jego występowanie, stosując odpowiednio dobrane herbicydy selektywne dla zbóż, które hamują rozwój części nadziemnej tej rośliny. Niestety, zabiegi te są rzadko wykonywane przez rolników.

W praktyce rolniczej najczęściej stosuje się herbicyd systemiczny oparty na substancji aktywnej — glifosacie, aplikowany w okresie pożniwnym na ściernisko. Po skoszeniu zboża (zaleca się koszenie nieco wyżej), należy odczekać około 2-3 tygodnie, aby chwasty częściowo się zregenerowały, a następnie wykonać zabieg zgodnie z zaleceniami etykiety i instrukcją stosowania. Po zabiegu nie należy wykonywać żadnych prac uprawowych przez kolejne 2 tygodnie, aby herbicyd mógł skutecznie zadziałać.

Zabieg ten warto przeprowadzić np. przed uprawą roślin bobowatych, w których zwalczanie chwastów wieloletnich jest szczególnie trudne. Brak zwalczania, nieskuteczne ograniczanie oraz niewłaściwa uprawa mogą prowadzić do dużego nasilenia występowania chwastów wieloletnich, a w konsekwencji do znacznych spadków plonów.

Krzysztof Domagała