Mulczowanie międzyplonów
Międzyplony mają za zadanie pokrycie gleby roślinnością, szczególnie w okresach newralgicznych, narażonych na erozję, dzięki czemu ograniczają wymywanie składników odżywczych do wód podziemnych. Posiadają one także znaczący wpływ na ochronę zasobów naturalnych gleb, w szczególności poprzez zwiększanie substancji organicznej w glebie.
Przypominamy, że w przypadku praktyki: Międzyplony ozime lub wsiewki śródplonowe, realizowanej w ramach ekoschematu: Rolnictwo węglowe i zarządzanie składnikami odżywczymi, należy dokonać siewu międzyplonów ozimych (mieszanki dwugatunkowej składającej się z dowolnej kombinacji roślin jarych i ozimych, najważniejsze, aby mieszanka nie składała się wyłącznie ze zbóż) w terminie od dnia 1 lipca do dnia 1 października i utrzymać je co najmniej do dnia 15 lutego roku następującego po roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności, przy czym po dniu 15 listopada dopuszcza się ich mulczowanie.
Sposoby mulczowania:
Mulczowanie można wykonać poprzez:
- ścięcie biomasy i pozostawienie mulczu na powierzchni pola
- częściowe wymieszanie międzyplonu z glebą, przy czym można to wykonać każdą maszyną, która nie przyoruje skiby. W przypadku stosowania brony talerzowej należy pamiętać o takim ustawieniu talerzy,
które nie powoduje odwrócenia skiby.
Przepisy nie precyzują, jakie narzędzia powinny służyć do wykonania zabiegu mulczowania. Istotne jest, aby w efekcie przeprowadzonego zabiegu na powierzchni gleby nadal pozostały widoczne rozdrobnione części roślin.
Wszyscy co praktykują siew międzyplonów wiedzą, że jeśli się je wysieje za wcześnie, potrafią one zakwitnąć i zdrewnieć, a w skrajnych warunkach mogą nawet niektóre gatunki wydać nasiona jesienią i zachwaścić pole. Jeśli jest zbyt duża ich biomasa, a dodatkowo pędy są zdrewniałe, utrudnia to także ich dobre zagospodarowanie. Mulcz korzystnie działa na glebę, a tym samym na jej strukturę. Jego pozytywny wpływ polega na zachowaniu i ochronie gruzełkowatej struktury gleby. Szczególnie przed jej niszczeniem przez intensywne opady deszczu, które rozmywają bryłki gleby oraz ją zaskorupiają i zamulają. Na nierównym terenie woda opadowa zmywa wierzchnią, najbardziej urodzajną warstwę gleby, czyli powoduje erozję, a mulcz temu zapobiega. Co więcej, gleba pod warstwą okrywową jest pulchna i oddycha. Okryta gleba zawiera więcej wody i mniejsze są wahania wilgotności. Także temperatura nie ulega tak znacznym wahaniom, co czyni ją korzystniejszą dla roślin uprawnych. Natomiast rozkładający się mulcz dostarcza glebie wiele cennych składników pokarmowych, takich jak potas, magnez, azot, wapń, a także przeciwdziała wymywaniu ich poza zasięg systemu korzeniowego uprawianych roślin. Co ważne, w glebie mulczowanej jest bardzo bogaty świat organizmów glebowych, przerabiających materię organiczną, czyli próchnicę, której w glebie są znaczne niedobory. Pozostawiony na glebie mulcz stanowi warstwę ochronną. Zabezpiecza ona glebę przed erozją jak i degradacją.
Wykorzystanie biomasy międzyplonu ozimego jako mulczu umożliwia wcześniejsze przygotowanie stanowiska pod zasiewy roślin jarych. Na glebach lekkich natomiast konieczność pozostawienia okrywy do 15 lutego wyklucza racjonalną uprawę ozimin.
Jest to również zgodne z opinią IUNG, określającą, że mulczowanie w okresie jesiennym jest dopuszczone, ale jednocześnie odpowiednio duża biomasa wytworzonego poplonu powinna gwarantować spełnienie funkcji prośrodowiskowej (kumulacja składników pokarmowych, ograniczenie wymywania biogenów), a mulcz należy pozostawić na okres jesienno-zimowy — czytamy w piśmie do KRIR.
Źródło:
https://www.gov.pl/web/rolnictwo
https://www.tygodnik-rolniczy.pl/
Anna Pilarska