Poskrzypka szparagowa na szparagu


22.07.2024

Poskrzypka szparagowa to bardzo pospolity szkodnik, a jego żerowanie odbywa się w zasadzie tylko na szparagach uprawnych i dziko rosnących.

Poskrzypka szparagowa jest chrząszczem o długości ciała około 5-7 mm, a barwa ciała jest zmienna — od żółtaworudej, poprzez czerwonkawą, do pomarańczowej. Na pokrywach skrzydeł ma po sześć czarnych plamek, które mogą się u niektórych osobników zlewać w całość lub nawet zanikać. Charakterystyczną cechą poskrzypki jest czarny kolor oczu, czułek, boków i nóg. Jaja złożone przez szkodnika są wrzecionowate, popielate. Larwy wylęgłe z jaj są długości 8 mm i są dość grube, i walcowate (jak na zdjęciu).

 

Larwa poskrzypki szparagowej fot.[ dr hab. Grażyna Soika, prof. IO]

Larwa poskrzypki szparagowej [fot. dr hab. Grażyna Soika, prof. IO]

Stadium zimującym są osobniki dorosłe na resztkach pożniwnych lub na obumarłych częściach szparagów, pozostawionych na polu w roku poprzednim. Samica składa jaja na młode jeszcze pędy roślin. Po zakończonym żerowaniu ostatnie stadium szkodnika schodzi do gleby i tam się przepoczwarza. Stadium szkodliwe poskrzypki to chrząszcze oraz larwy, które zjadają tak zwane gałęziaki szparagów, kwiaty i skórkę z pędów. Oprócz poskrzypki szparagowej duże straty może wyrządzić także poskrzypka dwunastokropkowa, której larwy zwłaszcza drugiego pokolenia rozwijają się i żerują w owocach szparaga.

 

Poskrzypka szparagowa fot. [dr hab. Grażyna Soika, prof]

Poskrzypka szparagowa [fot. dr hab. Grażyna Soika, prof. IO]

Poskrzypka szparagowa Fot. dr hab. Grażyna Soika, prof. IO (1)

Poskrzypka szparagowa [fot. dr hab. Grażyna Soika, prof. IO]

W rejonach uprawy szparaga należy przeprowadzać częstą lustrację upraw pod kątem występowania szkodnika. Progiem zagrożenia jest od 1 do 5 chrząszczy lub też od 10 do 15 jaj na pędach jednej karpy szparaga.

Ochrona chemiczna plantacji po przekroczeniu progu szkodliwości. W tym celu można wykorzystać środki z grupy perytroidów i limonoidów zarejestrowanych w aktualnym programie ochrony roślin warzywnych na dany rok.

Tekst: Małgorzata Miłek

Źródło: „Choroby i szkodniki warzyw”. M. Rogowska; J. Sobolewski. wyd. Plantpress Sp. z o.o., 2018

Zdjęcia: dzięki uprzejmości i za zgodą dr hab. Grażyny Soiki, prof. IO

Podobne wiadomości: