Wciornastek tytoniowiec na pomidorze

Wciornastek tytoniowiec - jak sama jego nazwa wskazuje występuje głównie na tytoniu, ale jest drugi jego podgatunek Thysanoptera communis jest, to gatunek wielożerny, występujący na różnych gatunkach roślin w uprawie polowej i pod osłonami - w tym na pomidorze.

Jest to dość szybko poruszający się owad o wielkości rzędu 1,5 mm żółto lub brunatno zabarwiony, o wydłużonym tułowiu i skrzydłach. Samica składa jaja do tkanki liścia, a wylęgła z jaja larwa jest żółta z ciemniejszą plamą na końcowej części ciała. Optymalna temperatura, w której rozwijają się szkodniki 25-28°C, a rozwój jednego pokolenia odbywa się w ciągu 18-28 dni. W ciągu jednego sezonu wegetacyjnego może rozwijać się nawet 10-12 pokoleń tego groźnego szkodnika.

Największe szkody w uprawach warzyw wyrządza larwa oraz postacie dorosłe, które wysysają z części roślin soki, a w miejscu nakłucia powstają białawe plamki na powierzchni liścia. Szkodniki mogą także żerować na kwiatach i owocach pomidora czy papryki, w wyniku żerowania powstają srebrzyste plamy, a później skórka wokół plam najczęściej pęka. Oprócz plam dają się zauważyć odchody wciornastków w postaci czarnych, błyszczących grudek. Wciornastki są także groźnymi wektorami chorób wirusowych, dlatego ważne jest prawidłowe rozpoznawanie szkodnika.

Do monitorowania nalotu szkodnika na uprawy wykorzystuje się niebieskie tablice lepowe. Do ochrony przed wciornastkiem można wykorzystywać metody biologiczne, ale są one bardziej skuteczne w uprawach pomidora pod osłonami. Próg zagrożenia jest bardzo niski, bo odnosi się do pojedynczych osobników stwierdzonych na roślinie.

Ochrona chemiczna z wykorzystaniem środków z grupy neonikotynoidów + pyretroidy (np. Nepal 130 WG, Inpower 130 WG), limonoidów (Nem Azal T/S), olejków eterycznych (Limocide, PREV-BIO), preparatów grzybowych (Naturalis), polimerów silikonowych (Siltac EC).

Tekst i zdjęcia: Małgorzata Miłek