Ograniczenie ryzyka rozprzestrzeniania się bakteriozy pierścieniowej ziemniaka
Ziemniak jest rośliną atakowaną przez wiele chorób. Najgroźniejszą z nich jest bakterioza pierścieniowa, której sprawcą jest bakteria Clavibacter michiganensis subsp. sepedonicus.
Choroba ta ma status kwarantannowy i może być przyczyną poważnych strat gospodarczych, zarówno bezpośrednich, czyli związanych z obniżeniem plonów, jak i pośrednich, wynikających z dyskwalifikacji plantacji oraz zakazu eksportu i dystrybucji wewnątrz kraju.
Głównym źródłem rozprzestrzeniania się bakteriozy pierścieniowej są porażone bulwy sadzeniaka. Patogen może porażać i zasiedlać sadzeniaki w sposób całkowicie bezobjawowy i w ten sposób przetrwać niewykryty przez kilka rozmnożeń sadzeniaków, dlatego choroba ta jest bardzo trudna do wyeliminowania.

Fot. Oznaki bakteriozy pierścieniowej na przekroju bulwy ziemniaka
Zapobieganie wystąpieniu choroby:
-
Należy uprawiać kwalifikowany (lub co najmniej przebadany) materiał sadzeniakowy.
Należy jednak pamiętać, że nawet mając wolny od patogenów materiał, nie jest możliwe — z przyczyn obiektywnych — całkowite wyeliminowanie ryzyka porażenia w następnych rozmnożeniach wegetatywnych. Z całą pewnością jednak dokładne rozpoznanie źródła pochodzenia materiału jest najpowszechniejszym sposobem na zredukowanie tego ryzyka do minimum. -
Obserwować rośliny na plantacji i zwracać uwagę na te o zahamowanym wzroście, więdnące, z objawami żółknięcia między nerwami oraz ze zwiniętymi blaszkami liściowymi.
-
Przeprowadzać bezwzględną dezynfekcję wszystkich narzędzi i maszyn uprawowych, koszy, worków, pojazdów oraz przechowalni używanych podczas procesu produkcji ziemniaków, włączając w to również odzież i obuwie. Wszelkie odpady powstające w procesie produkcji należy utylizować.
-
W przypadku bulw przeznaczonych do sadzenia zaleca się używanie nowych opakowań.
-
Unikać zranień bulw przy sadzeniu, wykopywaniu, zbieraniu, sortowaniu i transporcie. Ręczne usuwanie kiełków może powodować uszkodzenia bulw.
W walce z bakteriozą pierścieniową ziemniaka nie ma obecnie lepszego sposobu eliminacji choroby niż zachowanie wysokiej higieny i wymagań sanitarnych, utrzymanie czystości oraz stosowanie dezynfekcji w całym systemie produkcji ziemniaków w kraju. Najważniejszym elementem ograniczającym tę groźną chorobę jest dezynfekcja.
Agnieszka Łasak
Literatura:
-
Houbowicz-Kiza G., Rolniczy atlas chorób, Puławy 2016: 206.
-
Lipa J., Zych A., Kwarantannowe Agrofagi Europy, Inspektorat Ochrony Roślin, Warszawa 1994: 728-732.
-
Metodyka Integrowanej Ochrony Ziemniaka.
-
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 6 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych sposobów postępowania przy zwalczaniu i zapobieganiu rozprzestrzenianiu się bakterii Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus (Dz.U. 2007 nr 70 poz. 472), z późniejszymi zmianami: z 29 kwietnia 2011 r. (Dz.U. nr 94 poz. 556) oraz z 10 maja 2012 r. (Dz.U. poz. 495).
Podobne wiadomości:
- Nowe odmiany ziemniaka w krajowym rejestrze 2026-02-10
- Odmiany ziemniaka zalecane do uprawy w województwie Świętokrzyskim w roku 2026 2026-02-09
- Tradycyjna kuchnia świętokrzyska - powiat kielecki 2025-10-30
- Nowe odmiany ziemniaka w krajowym rejestrze 2025-01-29
- Łódzki ODR zaprasza na Kościerzyński Dzień Ziemniaka 2024-08-29
- Zaraza ziemniaka na pomidorze 2024-07-16
- Najlepiej plonujące odmiany ziemniaka w województwie świętokrzyskim 2024-05-18
- Nowe odmiany ziemniaka wpisane do krajowego rejestru 2024-02-06