Aby ograniczyć emisję amoniaku w rolnictwie, stosuje się odpowiednie metody ograniczenia ryzyka uwalniania amoniaku, takie jak szybkie mieszanie nawozów z glebą (szczególnie mocznika czy gnojowicy), zakwaszanie gnojowicy, stosowanie specjalistycznego sprzętu do aplikacji (np. węży rozlewowych), pokrywanie zbiorników gnojowicą oraz poprawa mikroklimatu w oborach (oczyszczanie, wentylacja, niższa temperatura). Kluczowe jest też dostosowanie terminów aplikacji nawozów, unikanie ich aplikacji na suchą glebę przy wysokiej temperaturze i zapobieganie mieszaniu z wapnem czy resztkami pożniwnymi.
W gospodarstwie rolnym (nawozy i odpady):
Gnojowica i obornik
- Szybkie mieszanie z glebą po aplikacji lub stosowanie technik zmniejszających kontakt z powietrzem, jak węże rozlewowe (wtryskiwacze).
- Zakwaszanie gnojowicy (obniżenie pH poniżej 7).
- Pokrywanie zewnętrznych zbiorników (lagun) foliami lub innymi materiałami pływającymi.
- Mechaniczne frakcjonowanie gnojowicy - łatwiejsze przenikanie do gleby frakcji płynnej.
Mocznik (nawóz mineralny)
- Szybkie mieszanie z glebą po rozsiewie lub stosowanie przed deszczem.
- Nie stosować na resztki pożniwne, po wapnowaniu, na gleby suche i przy wysokich temperaturach, chyba że jest możliwość natychmiastowego wymieszania.
- Na glebach zasadowych (pH > 7.5) mieszanie natychmiast po rozsiewie.
Postępowanie w oborach
- Optymalizacja mikroklimatu (temperatura, wilgotność), ograniczenie przeciągów.
- Regularne usuwanie odchodów (automatyczne zgarniacze, roboty sprzątające).
- Obniżanie temperatury i pH zebranych odchodów.
- Filtrowanie powietrza z budynków inwentarskich.
Ogólne zasady i narzędzia
- Stosowanie Kodeksu Dobrej Praktyki Rolniczej dotyczącego ograniczenia emisji amoniaku.
- Dostosowanie dawek i terminów nawożenia, zarządzanie azotanami (np. zgodnie z wytycznymi w programach rolno-środowiskowych).
Dorota Adamczyk